Bolu'nun Yeşilköy Kasabasında, çocukluğunun geçtiği yaylada ağırladı bizi İbrahim Özçelik. "Kavgası henüz bitmemiş toprakla; yüzünde badem çiçekleri, saçlarında gülen toprak ve ilkbaharla henüz bitmemişti mücadelesi..." Sabahın ayazı da, akşamın güneşi de henüz onundu. Ne ki gurbetler tüketmiş ardında, ne gözyaşları... Bir ayağı doğduğu topraklarda olsa da, elini henüz çekememiş "ellerden"; öyle ya çocuklarının memleketiydi ardında bıraktığı, ve de umutları ve de hayalleri kaldı o yaban'da... Kavgası bitmemiş İbrahim Amca'nın, nice nehirlerden yalınayak geçmiş, her sabah yeniden çoğalmış gurbette, henüz yağmalanmamıştı gençliği öyle ya!
 |
| İbrahim Özçelik |
Onun için tüm hikayenin başladığı yerdeydik. "Hikaye nerde biter?" diye sorduğumuzda, gülümseyerek dağdaki asi çiçek gibi, hiç eskimeyen bir türkü gibi: "henüz bitmedi!" deyiverdi.
0 Komentar