Gerekçe

Sosyolojik olarak göçmen „bugün gelen ve yarın da kalan“ şeklinde tarif edilebilir. Sonuç olarak; bu zamansallık, kişileri sadece potansiyel “gezgin” yapmaz; ama aynı zamanda yarın gidebilecek kişi yapar. Bu nedenle, göçmen işçi bugün gelen ve yarın gitmesi gereken fakat yarın da kalan bir figür olarak tasvir edilir. Projedeki temel itkilerden birisi de birinci nesil „Misafir İşçiler“in hali hazırda emekli olduktan sonra nerede yaşayacaklarına ilişkin henüz bir cevabın bulunmayışıdır. Özellikle, onlar “ana vatan”ındaki diğer kişiler tarafından, dün giden ama yarın dönmeyen olarak tarif edildi, fakat pek çok tiplojiyle karşı karşıya bulunmaktayız. Yılın büyük bir bölümünü Türkiye’de geçirip kısa bir süre için emekli oldukları yere gelenler, tamamiyle geri dönüş yapanlar, hali hazırda kısa bir süre için Türkiye’ye gidip yılın büyük bir bölümünü Avusturya’da geçirenler, hatta Huzurevi’nde kalanlar, geri dönmekte kararsız olanlar gibi pek çok kategoriden bahsetmek mümkün. Bu emeklilik sonrası „arta kalan - boş zaman“da ne yapacaklarına ilişkin gerçek anlamıyla kafası karışmış göçmen İşçilerin durumu, göçmen tarihinin anlaşılması açısından da bize pek çok sosyolojik ve bilimsel veri sunmakta. Zira Onlar genellikle işten artakalan zamanda nostalji ve ütopyayla ilgilenirlerdi. Çalışma zamanları göçmen işçilerin gelecekleri için anlam yüklü iken, mesai-dışı vakit onlara işlevsiz ve anlamsız görünür, öyle ki nasıl geçeceği bilinmeyen bu zaman onları mutsuz ederdi. Mesai-dışı ona yabancıdır, çünkü ona gerçek yaşam olduğuna inandığı her şeyden ne kadar uzak olduğunu hatırlatır. Örneğin onun için uyumak iş sonrası zaman içinde en aktif ve olumlu eylem olarak görülürdü. Bu bir bakıma onun için şimdiki zamanın yokluğuydu. Göç- men işçi şimdiki zamanın şimdiki yaşamının eksikliğinin farkına varılmadan geçirilmesini sağlayan uykuyu bir sonraki çalışma gününe hazırlık için en faydalı eylem olarak görmesi gibi, bugün de ona yaratılan emeklilik sonrası boş zaman konusunda da bir işlevsizlik düşüncesi içerisinde yaşam sürmektedirler. O zamanlar yaşamak yerine çalışmayı tercih ettiler. Bu beraberinde pek çok sonuç bıraktı. Bu projede sormayı istediğimiz yegane soru da işte bu „boş zaman“da ne olup bittiğidir.